Δημοσίευμα

Περήφανος που έζησα τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης ως μαθητής σεργιανώντας στους δρόμους της Νέας Ιωνίας, όταν ακόμα από τις τσιμινιέρες των εργοστασίων έβγαινε καπνός κι ο κόσμος  άλλαζε ή έτσι νομίζαμε με την Αριστερά, το Ροκ και τις πρώτες επετείους του Πολυτεχνείου. Περήφανος που άκουσα τον Δημήτρη Χατζή να μας μιλά για τον Μάριο Χάκκα σ' ένα παράπηγμα κοντά στο νοσοκομείο Αγία Όλγα. Τα απογεύματα αμολιόμασταν στις αλάνες για να παίξουμε μπάλα και ύστερα τρώγαμε το χαρτζιλίκι μας στα μπιλιάρδα και στα ποδοσφαιράκια αλλά και στο τζουκ-μποξ. Μερακλώναμε με τη φωνή του Στέλιου. Τότε ήμασταν μικροί και δεν ξέραμε πόσο μεγάλος τραγουδιστής ήταν...
Δημήτρης Στεφανάκης