Δημοσίευμα

Δεκαεπτά -αν δεν κάνω λάθος- χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, το μυθιστόρημα ''Μέρες Αλεξάνδρειας'' όχι μόνο βρίσκει νέα εκδοτική στέγη και επανεκδίδεται από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, μα μου ''συστήνει'' έναν εξαιρετικό εγχώριο συγγραφέα που μέχρι σήμερα δεν είχε τύχει να διαβάσω κάποιο έργο του. Πιο συγκεκριμένα αναφέρομαι στο δημιουργό Δημήτρη Στεφανάκη που το αναγνωστικό κοινό τιμά με τη διαρκή προτίμηση στα έργα του. 

Τί είναι, λοιπόν, το μυθιστόρημα ''Μέρες Αλεξάνδρειας''; 

Είναι ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα εποχής, το οποίο περιέχει ποικίλα και σημαντικά ιστορικά γεγονότα που καθόρισαν τη ζωή των Ελλήνων της Αλεξάνδρειας και όχι μόνο, αναφορές στις εμπορικές συναλλαγές του τότε, την εμπειρία του έρωτα, αλλά και το πώς είναι να αναπολείς τις χαμένες μα ποτέ λησμονημένες πατρίδες...

''Οι μέρες στην Αλεξάνδρεια διαδέχονται η μία την άλλη, κρατώντας το άρωμα μιας ολόκληρης εποχής. Μικρά και μεγάλα επεισόδια εμπορίου, πολέμου, έρωτα και κατασκοπείας εκτυλίσσονται σε μια πόλη που θυμίζει πολύγλωσσο πανηγύρι. Πρόσωπα όπως ο καπνοβιομήχανος Αντώνης Χάραμης, ο Λιβανέζος Ελιάς Χούρι και η Γαλλοελβετίδα Υβέτ Σαντόν γίνονται οι πρωταγωνιστές μιας ιστορίας πενήντα χρόνων από το προανάκρουσμα ενός παγκοσμίου πολέμου μέχρι τις εθνικοποιήσεις του Νάσερ." (Από το οπισθόφυλλο)

Διάβασα με μεγάλη προσήλωση όλο το βιβλίο. Προσπάθησα να μπω στη θέση των προσώπων και να γίνω κι εγώ ένα κομμάτι του παζλ που απεικόνιζε εκείνη την εποχή. Να βιώσω ό,τι κι εκείνοι/ες και να νιώσω ανάλογα συναισθήματα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν το κατάφερα, τουλάχιστον, στο βαθμό που επιθυμούσα. Γι'αυτό, επέλεξα να αφήσω το κείμενο να μου ''μιλήσει''. Αφέθηκα, λοιπόν, στο λόγο του συγγραφέα, που τον βρήκα γλαφυρό, έντονα συναισθηματικά φορτισμένο με μία τάση αναπόλησης... Μεταφέρθηκα πίσω στο παρελθόν. Γνώρισα πατρίδες, ανθρώπους και τους πολιτισμούς τους. Έλαβα επιπλέον γνώσεις γύρω από ιστορικά γεγονότα και αντιλήφθηκα το ότι η ζωή δεν είναι πάντα όπως την επιθυμούμε και πολλές φορές ακολουθεί τους δικούς της δρόμους, στους οποίους μας ''επιβάλει'' να προχωρήσουμε μαζί της...

Και κάπου εδώ, θα μου επιτρέψετε την όποια λακωνικότητα -καθώς δε μου αρέσει να πλατειάζω όταν μιλώ για επανεκδόσεις μυθιστορημάτων- και θα ολοκληρώσω τις σκέψεις μου για το βιβλίο. Ναι, ήταν μία όμορφη αναγνωστική εμπειρία και μελλοντικά θα αναζητήσω κι άλλα έργα του ιδίου. Εάν σας κίνησε το ενδιαφέρον, δεν έχετε παρά να το αναζητήσετε.

Καλή ανάγνωση.

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο
ΠΗΓΗ: https://www.dominicamat.gr/2024/09/blog-post_25.html

Περισσότερα για το μυθιστόρημα «Μέρες Αλεξάνδρειας» ΕΔΩ