Δημοσίευμα

Συνέντευξη στην Κατερίνα Σχισμένου - gnomiartas.gr

Ο συγγραφέας Δημήτρης Στεφανάκης, μιλάει στην «Γ». Γράφει η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ.
Συνέντευξη στην Κατερίνα Σχισμένου - gnomiartas.gr

Συνεχίζοντας το αφιέρωμά μας, παίρνουμε συνέντευξη από έναν πολύ αξιόλογο σύγχρονο ΄Ελληνα συγγραφέα, το Δημήτρη Στεφανάκη. Αυτή τη φορά μιας και γνωρίζουμε και την αγάπη του στον μεγάλο Γάλλο συγγραφέα Μ. Προύστ, του κάνουμε τις παρακάτω ερωτήσεις, απολαμβάνοντας τις ξεχωριστές του απαντήσεις.

•Η Αθήνα παγκόσμια πρωτεύουσα βιβλίου. Τι σημαίνει για σας αυτό;
Ας μην ξεχνάμε πως η Αθήνα είναι η κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, δεν είναι απλώς η πρωτεύουσα βιβλίου για το 2018. Σε κάθε περίπτωση αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά στην προβολή της Ελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό.

•Η λογοτεχνία σε τι μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο, που όπως ο Έλληνας ζεί εδώ και μια δεκαετία μέσα σε μια πολλαπλή κρίση;
Δυστυχώς η λογοτεχνία δεν διαθέτει τα εργαλεία εκείνα με τα οποία θα έβγαζε έναν άνθρωπο από μια κρίση, κυρίως από μια οικονομική κρίση, κι επιτέλους, να πάψουμε να αναζητούμε χρηστική σημασία σε όλα τα ωραία πράγματα.

•Πόσο έχει επηρεάσει αυτή η κρίση τους συγγραφείς, την παραγωγή, την ποιότητα των εκδοθέντων έργων;
Η πνευματική κρίση, που προϋπάρχει, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα και το επίπεδο της λογοτεχνίας μας, δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό.

•Ποιοί είναι για σας οι συγγραφείς ή τα έργα που πρέπει να διαβάσει κάποιος;
Όμηρος, Τραγικοί, Πλάτων, Σαίξπηρ και Ρώσοι μυθιστοριογράφοι θα ήταν αρκετοί για να φτιάξει κανείς μια μικρή αλλά ιδανική βιβλιοθήκη.

•Τι πιστεύετε για τις αυτοεκδόσεις; Πώς θα τις χαρακτηρίζατε;
Δεν θέλω να χαρακτηρίσω μια τέτοια προσπάθεια. Εξαρτάται πάντα ποιος εκδίδει τι!

•Θα συνεχίσω με μερικές ερωτήσεις από το ερωτηματολόγιο του Προύστ αν συμφωνείτε- Ποια είναι η δική σου ιδέα της τέλειας ευτυχίας;
Η συμφιλίωση με τις αντιθέσεις της ζωής.

•Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;
Οι ελλείψεις μου.

•Ποιο χαρακτηριστικό αποδοκιμάζεις περισσότερο στον εαυτό σου;
Τον αχαλίνωτο δυναμισμό μου.

•Ποιο χαρακτηριστικό αποδοκιμάζεις περισσότερο στους άλλους;
Την πνευματική νωθρότητα.

•Ποιον ζωντανό άνθρωπο θαυμάζεις περισσότερο;
Τον Τζον Μπάνβιλ, για ό,τι γράφει.

•Ποια είναι η ψυχική σου διάθεση τώρα;
Νηφαλιότητα και διάθεση να περιμένω.

•Ποια θεωρείς ως την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
Την λογική.

•Σε ποιες περιπτώσεις λες ψέματα;
Κυρίως όταν γράφω ιστορίες.

•Ποια αξία σου αρέσει περισσότερο σ’ έναν άντρα; Ποια αξία σου αρέσει περισσότερο σε μια γυναίκα;
Στον άντρα μου αρέσει η σιωπή, στη γυναίκα το χαμόγελο.

•Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείς περισσότερο;
Ύστερα, κάθε φορά που, υπάρχουν στιγμές που…

•Τι ή ποιος είναι ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής σου; Πότε και πού αισθανόσουν πιο ευτυχισμένος;
Αγαπώ τη λογοτεχνία με πάθος.

•Ποιο ταλέντο θα ήθελες να έχεις περισσότερο;
Να μπορούσα να ζωγραφίσω.

•Αν πέθαινες και ερχόσουν ως άνθρωπος ή ως ζώο, τι θα επέλεγες;
Άλογο ή αιλουροειδές.

•Πού θα ήθελες να ζεις;
Η Αθήνα μου αρέσει αλλά θα ήθελα να αλλάζω τον αέρα μου, διαμένοντας στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις. Κάποιες φορές το καταφέρνω.

•Ποιο από τα πράγματά σου θεωρείς ως θησαυρό σου;
Την ματιά που έχω στα πράγματα.

•Ποια πιστεύεις ότι είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας;
Να περνάς το χρόνο σου κάνοντας πράγματα που δεν σε εκφράζουν.

•Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
Ντοστογιέφσκι, Καμύ, Κάφκα.

•Με ποια ιστορική φιγούρα ταυτίζεσαι περισσότερο;
Με τον Λεωνίδα.

•Ποιοι είναι οι ήρωές σου στην πραγματική ζωή;
Δεν έχω τέτοιους ήρωες.

Δεν τελειώνει...
Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Φρούτα εποχής" κυκλοφόρησε το 2000 (εκδόσεις Ωκεανίδα). Ακολούθησαν: "Λέγε με Καΐρα" (Ωκεανίδα, 2002), "Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία" (Ωκεανίδα, 2005), "Μέρες Αλεξάνδρειας" (εκδόσεις Πατάκη, 2007, β' έκδ. Ψυχογιός 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά), "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι" (Εκδόσεις Πατάκη, 2009), "Θα πολεμάς με τους θεούς" (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), "Φιλμ νουάρ" (Ψυχογιός, 2012). Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, το 2011, και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen της ίδιας χρονιάς. Το δοκίμιό του «ΠΩΣ Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ¨» (Ψυχογιός 2016) μαζί με τις «ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ» (Μεταίχμιο 2017) και πιο πριν το «ΑΡΙΑ» (Ψυχογιός 2013) μαζί με το πολύ πρόσφατα μεταφρασμένο στα γαλλικά «Au café d'Eole (2018) μας δίνει και εκπέμπει μια πνευματική παρουσία και εκτός ορίων, που μας τιμά. Ο Έλληνας συγγραφέας τιμήθηκε για το έργο του με τα διάσημα του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών του Γαλλικού κράτους.

Για το Δημήτρη Στεφανάκη, ένας συγγραφέας είναι ένας εργάτης που δουλεύει συνεχώς. Η εργασία του δεν περιορίζεται μόνο στις στιγμές που γράφει. Πρέπει κανείς να διαβάζει συνεχώς και να τον ενδιαφέρουν τα πάντα. Κάθε μορφή τέχνης, η πολιτική, η φιλοσοφία πρέπει να βρίσκονται μέσα στα ενδιαφέροντα του και να είναι δέκτης πολλών πραγμάτων. Μουσική, Ζωγραφική, Αρχιτεκτονική και κάθε τι που εκφράζεται μέσα από την τέχνη είναι μέσα στα χόμπι μου. Θα έλεγε κανείς ότι αυτό είναι το συγγραφικό πρωτόκολλο.

Ευτυχώς η λογοτεχνία δεν τελειώνει ούτε θα τελειώσει ποτέ γιατί αφηγείται την πραγματικότητα που είναι ένα ολοσέλιδο παραμύθι και γι΄αυτό μοναδικό. Μακάρι και ο Δημήτρης Στεφανάκης να μην σταματά ποτέ να μας το αφηγείται γιατί μας συνεπαίρνει και μας οδηγεί σε μονοπάτια που κάποτε περπατήσαμε ή οφείλουμε να περπατήσουμε και είναι σημαντικό να λειτουργεί κάποιος σαν τον αρχαίο Σωκράτη προς τους συμπολίτες του. Να μας ξυπνά και να μας οδηγεί στον έρωτα και το θάνατο στη ζωή και τη γνώση και την αμφιβολία, στις γειτονιές του υπέροχου κόσμου του. Για άλλη μια φορά τον ευχαριστούμε που μας δείχνει τη σκάλα ακόμη κι όταν χάσουμε το σπίτι……

Δεν ξέρω αν τελικά η λογοτεχνία ή όχι σου αλλάζει τη ζωή αν και έχω διαβάσει μπορώ να πω αρκετή. Ξέρω πάντως πως αν δεν έχεις διαβάσει τίποτα δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσεις τη διαλλακτικότητα και ευλυγισία του πνεύματος και τη διαύγεια και βαθύτητα του βλέμματος σου . Ίσως η λογοτεχνία να μας οδηγεί σ΄αυτό το ασύλληπτο δρόμο της αυτογνωσίας και όλων των βίων που δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε. Γι΄ αυτό είναι τόσο σημαντική και πρέπει να μας το θυμίζουν άνθρωποι σαν τον Δ. Στεφανάκη κατά καιρούς για να μην λαθεύουμε και ξεχνάμε πως τελικά η λογοτεχνία σου δείχνει ίσως όχι τη ζωή αλλά την επιλογή και τον τρόπο. Τι θα ήταν η ζωή μας άραγε χωρίς τον μύθο;

ΠΗΓΗ: http://www.gnomiartas.gr/afierwmata/item/12194-stefanakis

Αναρτήθηκε από: Dimitris Stefanakis

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σολ Μπέλοου, Ε. Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι, Προσπέρ... Διαβάστε περισσότερα...

Comments - Σχόλια

Share this Post:

Συνεχίστε την ανάγνωση...