Δημοσίευμα

Crise grecque : le point de vue de l'écrivain grec Dimitris Stefanakis | Atlantico

Grèce : pas une crise économique, une crise de valeurs

Au lendemain d'une nouvelle grève générale en Grèce, l'écrivain Dimitris Stefanakis livre pour Atlantico sa vision très personnelle de la crise qui touche son pays. Selon lui, celle-ci touche surtout "les valeurs morales et les standards esthétiques" de la société grecque.

A l’occasion de l’attribution du Prix Méditerranée Etranger 2011, j’ai dédié cette distinction particulière à mon pays, la Grèce, et à son peuple qui peine vaillamment  à sortir de la crise actuelle aussi bien économique que culturelle. Et c’est vrai que cette crise n’est pas seulement économique. C’est principalement une crise de valeurs, un déclin esthétique qui s’est installé depuis plusieurs décennies. L’eudémonisme [1] qui a succédé aux années difficiles de misère d’après guerre a totalement métamorphosé la vie quotidienne des Grecs.

Aujourd’hui la jeunesse qui manifeste dans le centre d’Athènes cherche à récupérer la mémoire d’un romantisme presque utopique face à cette modernité brûlante et à la domination totale de la technologie.

En plein milieu d’une crise artificielle du capitalisme, cette jeunesse lutte pour son propre droit d’avoir un avenir rempli d’images préfabriquées et des rêves de consommation illimitée. Mais le défi est à chercher ailleurs. Les contemporains épousent volontiers la culture d’anesthésie sociale de la part des dirigeants au pouvoir à condition qu’eux-mêmes participent un peu au miracle économique des parvenus. En même temps on se demande de temps en temps : peut-on continuer à être justement un peuple de mentalité, voire une mauvaise mentalité ? Est-ce possible que nous retrouvions notre discipline nationale, notre morale nationale, notre propre inspiration tout en poursuivant  la paranoïa d’un barbarisme spirituel ? J’en doute. Cette maudite crise qui menace notre mode de vie peut s’avérer juste éphémère mais la crise la plus profonde qui concerne les valeurs morales et les standards esthétiques continuera à mettre en péril l’existence même du pays.

Les Grecs d’aujourd’hui ont choisi l’isolement  à la place de la participation, séduits par les obsessions d’un élitisme national qui ne mène qu’au désastre. En revanche, les dirigeants essaient de profiter de la crise économique pour changer radicalement les paramètres de notre vie. Nos propres politiciens, irrésolus et incapables, ne sont que le dominateur commun de cette mentalité néohellenique malsaine. L’élite sociale grecque aspire à dominer dans une ambiance d’injustice et de pauvreté. Les manifestations actuelles, en opposition à un pareil avenir, envoient un message clair et solide. De l’autre coté, si on continue à embrasser la même mentalité, la même culture de déchéance, la crise deviendra plus forte que jamais. Les Grecs font souvent preuve de courage et d’inventivité incroyable. On reste, alors, raisonnablement optimistes.  

[1] L'eudémonisme pose le bonheur comme la finalité de l'être humain.

Πηγή: www.atlantico.fr/decryptage/grece-crise-dette-greve-manifestation-vision-personnelle-dimitris-stefanakis-121500.html#.UAl8pYSbsqM.blogger

Σχόλιο από Δημήτρη Στεφανάκη: • Με την ευκαιρία της απονομής του Μεσογειακού βραβείου αφιέρωσα αυτή την εξόχως τιμητική διάκριση στην χώρα μου, την Ελλάδα, και στον λαό της που πασχίζει σθεναρά να βγει από την παρούσα κρίση, κρίση εξίσου οικονομική και πολιτισμική. Κι είναι αλήθεια πως δεν πρόκειται απλώς για κρίση οικονομική. Πρωτίστως είναι μια κρίση αξιών
Σήμερα οι νέοι που διαδηλώνουν στον κέντρο της Αθήνας πασχίζουν να ανακτήσουν την μνήμη ενός ρομαντισμού σχεδόν ουτοπικού απέναντι σ’ έναν απαστράπτοντα μοντερνισμό και στην καθολική κυριαρχία της τεχνολογίας. Εν μέσω μιας τεχνητής κρίσης του καπιταλισμού αυτή η νεολαία αγωνίζεται για το δικαίωμα να έχει το δικό της μέλλον γεμάτο από προκατασκευασμένες εικόνες και καταναλωτικά όνειρα χωρίς περιορισμούς. Όμως η πρόκληση πρέπει να αναζητηθεί αλλού. Οι σημερινοί άνθρωποι ασπάζονται ολοπρόθυμα την κουλτούρα της κοινωνικής αναλγησίας από την πλευρά των ιθυνόντων αρκεί να συμμετέχουν έστω και λίγο στο οικονομικό θαύμα των νεόπλουτων. Ταυτόχρονα αναρωτιόμαστε κάθε τόσο: μπορούμε να παραμένουμε ένας λαός νοοτροπίας και μάλιστα κακής; Είναι εφικτό να ξαναβρούμε την εθνική μας πειθαρχία, την εθνική μας ηθική, την προσωπική μας έμπνευση προσκολλημένοι συγχρόνως στην παράνοια μιας πνευματικής βαρβαρότητας; Αμφίβολο! Αυτή η τρισκατάρατη κρίση που απειλεί τον τρόπο ζωής μας πιθανόν να αποδειχθεί εφήμερη αλλά η κρίση η βαθύτερη που αφορά τις ηθικές αξίες και τα αισθητικά κριτήρια θα συνεχίσει να θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της χώρας.
Οι σύγχρονοι νεοέλληνες επέλεξαν την απομόνωση αντί της συμμετοχής, συνεπαρμένοι από τις εμμονές ενός εθνικού ελιτισμού που δεν οδηγεί παρά σε συμφορές. Ταυτόχρονα, οι ιθύνοντες επιχειρούν να επωφεληθούν από την οικονομική κρίση για να αλλάξουν ριζικά τις παραμέτρους της ζωής μας. Οι πολιτικοί μας, αναποφάσιστοι και ανίκανοι, δεν είναι παρά ο κοινός παρονομαστής αυτής της νοσηρής νεοελληνικής νοοτροπίας. Η κοινωνική ελίτ ονειρεύεται να κυριαρχήσει σε ένα περιβάλλον αδικίας και φτώχιας. Οι εν εξελίξει διαδηλώσεις, αντιτίθενται σε ένα τέτοιο μέλλον στέλνοντας ένα μήνυμα ισχυρό και σαφές. Από την άλλη, αν συνεχίσουμε να ασπαζόμαστε την ίδια νοοτροπία, την ίδια παρακμιακή κουλτούρα, η κρίση θα επανέλθει δριμύτερη. Οι Έλληνες επιδεικνύουν συχνά απίστευτα αποθέματα θάρρους και επινοητικότητας. Παραμένουμε, λοιπόν, συγκρατημένα αισιόδοξοι.

Αναρτήθηκε από: Dimitris Stefanakis

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σολ Μπέλοου, Ε. Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι, Προσπέρ... Διαβάστε περισσότερα...

Comments - Σχόλια

Share this Post:

Συνεχίστε την ανάγνωση...